PBMT to terapia światłem laserowym lub LED, która poprawia regenerację tkanek (ran skóry, mięśni, ścięgien, kości, nerwów), zmniejsza stan zapalny i łagodzi ból w każdym miejscu zastosowania wiązki.
Udowodniono, że PBMT przyspiesza regenerację, zmniejsza uszkodzenia mięśni i redukuje bolesność po wysiłku.
W erze wahadłowców kosmicznych NASA chciała zbadać, jak rośliny rosną w kosmosie. Jednak źródła światła używane do uprawy roślin na Ziemi nie spełniały ich potrzeb; zużywały zbyt dużo energii i wytwarzały zbyt dużo ciepła.
W latach 90. XX wieku Centrum Automatyki Kosmicznej i Robotyki w Wisconsin nawiązało współpracę z firmą Quantum Devices Inc. w celu opracowania bardziej praktycznego źródła światła. W swoim wynalazku Astroculture3 wykorzystali diody elektroluminescencyjne (LED). Astroculture3 to komora do wzrostu roślin, wykorzystująca diody LED, którą NASA z powodzeniem wykorzystała podczas kilku misji wahadłowców kosmicznych.
Wkrótce NASA odkryła potencjalne zastosowania światła LED nie tylko dla zdrowia roślin, ale także dla samych astronautów. Żyjąc w warunkach niskiej grawitacji, ludzkie komórki nie regenerują się tak szybko, a astronauci doświadczają utraty masy kostnej i mięśniowej. Dlatego NASA zwróciła się w stronę terapii fotobiomodulacyjnej (PBMT). Terapia fotobiomodulacyjna jest definiowana jako forma terapii światłem wykorzystująca niejonizujące źródła światła, w tym lasery, diody elektroluminescencyjne i/lub światło szerokopasmowe, w zakresie widzialnym (400–700 nm) i bliskiej podczerwieni (700–1100 nm). Jest to proces nietermiczny, w którym endogenne chromofory wywołują zjawiska fotofizyczne (tj. liniowe i nieliniowe) i fotochemiczne w różnych skalach biologicznych. Proces ten przynosi korzystne efekty terapeutyczne, w tym między innymi łagodzenie bólu, immunomodulację oraz wspomaganie gojenia się ran i regeneracji tkanek. Naukowcy i praktycy używają obecnie terminu terapia fotobiomodulacyjna (PBM) zamiast takich terminów, jak terapia laserowa małej mocy (LLLT), laser zimny czy terapia laserowa.
Urządzenia do światłoterapii wykorzystują różne rodzaje światła, od niewidzialnego światła bliskiej podczerwieni, poprzez spektrum światła widzialnego (czerwony, pomarańczowy, żółty, zielony i niebieski), zatrzymując się przed szkodliwym promieniowaniem ultrafioletowym. Jak dotąd najlepiej zbadano wpływ światła czerwonego i bliskiej podczerwieni; światło czerwone jest często stosowane w leczeniu schorzeń skóry, podczas gdy bliska podczerwień może wnikać znacznie głębiej, przenikając przez skórę i kości, a nawet do mózgu. Uważa się, że światło niebieskie jest szczególnie skuteczne w leczeniu infekcji i jest często stosowane w leczeniu trądziku. Wpływ światła zielonego i żółtego jest mniej poznany, ale zielony może łagodzić hiperpigmentację, a żółty może redukować fotostarzenie.
